Feeds:
પોસ્ટો
ટિપ્પણીઓ

Archive for માર્ચ, 2015

yes

કવિશ્રી સુંદરમ…

                      વીસમી સદીના..બે પ્રમુખ ગુર્જર કવિઓ…શ્રી ઉમાશંકર જોશી ને શ્રી સુંદરમ..ઉપનામ ને મૂળનામ..શ્રી ત્રિભુવનદાસ પુરુષોત્તમદાસ લુહાર..વતન ભરુચ જીલ્લાના આમોદ તાલુકાના મિયાં માતર ગામ. મહાત્મા ગાંધીજીને અરવિંદ આશ્રમની છાયા ઝીલતા સાધક થઈ જીવેલા ,કવિશ્રી સુંદરમ ..કેટલો અનન્ય વૈભવ ધરી ગયા છે…કાવ્ય મંગલા, વસુધા, યાત્રા, વરદા,લોકલીલા, ચક્રદૂત, જેવા ત્રીસ ગ્રંથો..જેમાં સર્જનગત સચ્ચાઈ, સ્ફૂર્તિ ને વાસ્તવિકતાને તેમણે ઉર્મિસભર ભીંનાશે મઢી છે.૨૨મી માર્ચ,૧૯૦૮( ને અવસાન ૧૩-૧- ૧૯૯૧)   જન્મદિન એટલે સાહિત્ય પરિષદે તેમનાં કાવ્યોની મોંઘેરી મિરાત .. સર્જનોને યાદ કરી, અંજલિ દીધી.

કવિશ્રી સુંદરમ….

હું ચાહું છું સુંદર ચીજ સૃષ્ટિની

ને જે અસુંદર રહી તેહ સર્વને,

મૂકું કરી સુંદર ચાહી ચાહી.

………………..

તને મેં ઝંખી છે-

યુગોથી ધીખેલા પ્રખર સહરાની તરસથી.

…………………………

ઘણ ઉઠાવ….

ઘણુંક ઘણું ભાંગવું,ઘણ ઉઠાવ, મારી ભુજા!

ઘણુંક ઘણું તોડવું, તું ફટકાર ઘા, ઓ ભુજા!

અનંત ઘર માનવી હૃદય-ચિત્ત- કાર્યે ચઢ્યા

જડત્ત્વ યુગ જીર્ણના, તું ધધડાવી દે ઘાવ ત્યાં.

………………………..

કવિશ્રી સુંદરમને છંદ શિખરિણીમાં …એક કવિ તરીકે..બે જુદા જીવો..કોમળ પ્રકૃતિ પતંગિયું ને રૌદ્ર પ્રકૃતિ ગરૂડ માટે જે શબ્દ ચિત્ર રજૂ કર્યું છે…એ તેમની પસંદગી જોઈ વાહ કવિ! ઉદગાર નીકળી જાય.

પતંગિયું ને ગરૂડ…દીર્ઘ કાવ્યમાંથી…

અહો, નાનાં અંગો!

શું કે સર્વે રંગો જગતભરના આહિં ભરિયા

ઉષા, સંધ્યા, પુષ્પો, વિહંગ, નભનાં વાદળ થકી

ગ્રહ્યાં વીણીં વીણીં મૃદલ કરથી જ્યોતિ લપકી,

અહીં નાના અંગે સચર પ્રભુએ પાય ધરિયા.

…………..

અહો, કેવી આંખો!

અને આ શી પાંખો ગગનતલને બાથ ભરતી!

બધા ભાવોઃ સત્તા, વિજય, મહિમા, શ્રેષ્ઠમયતા-

તણી આ મૂર્તિ શું પ્રગટ, પ્રભુ કેવો રચિયતા

હશે જેણે સર્જી પ્રખરબળની રૌદ્ર મુરતિ!

સંકલન-રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

……………………..

અમારી દોહિત્રી જાનુ-ખુશી ને શાળામાં મૂકવા જઈએ ત્યારે, નાનાં ભૂલકાંઓ ને માવતરની મીઠાશના સંબંધો આંખડી ઠારે એવા માણવા મળે. દેશ કે પરદેશ..સંતાનોનું બાળપણ એટલે નિર્દોષપણાની તિજોરી..આવી પળો માણતાં આ રચના રચાયેલ…શિખરિણી છંદમાં..પ્રેરણા પામી. 

બચપણ

છંદ- શિખરિણી

 

ચહેકે  આનંદે, બચપણ  હસી, કષ્ટ  હરતું

રમે એ મસ્તીથી, હરપળ ધસી, હર્ષ  ધરતું

 

પ્રસાદી તું મોટી, વિમલ મધુરી, ફૂલ સરખી!

મઢે ગોરા ગાલે, મખમલ રુહે, આભ ધરણી

 

રૂડી  ભાષા કાલી, કલરવ સમી, સુખ ભરતી

નથી કોઇ ચીંતા, શરણ પ્રભુનું, પુણ્ય ભરણી

 

કરે પોતાના  એ, મનહર  રૂપે, મુગ્ધ વદને

અને  દોડે હોંશે, ડગમગ પગે, હાસ્ય ભરણે

 

મળે માનો ખોળો, અભય સુખદા, હૂંફ ધરતો

ઘડે સંસ્કારો  એ, મરકટ મને, ભાવિ ઘડતો

 

ભલે ભેળાં બાળો, નયન હરખે, દિવ્ય ક્ષણ એ

હસે હોઠો નાના, મરક મરકી, ભાવ  ઊભયે

 

વદે  વાણી મીઠી, મુખ કમલથી, શૈશવ મહા

અમી સીંચે હૈયે, શત સુખમયી, વૈભવ અહા!

રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

Read Full Post »

ram-navami-ki-shubh-kamnayein-2015

(Thanks to webjagat for this picture)

રામ નવમીરમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

કેમ   રે    કહીએ  ચંદ્ર   આ  વાતડી

તુજથી  ભલી  છે  રે  તારી   ચાંદની

તમે  છો   રૂડા  રૂડા   મારા  રામજી

પણ  એથીય  રૂડા  તમારા  નામજી

 

તમથી ભલી ચરણ રજ  રામજી

અહલ્યાને કેવટ પામ્યા રે પાર

પ્રભુતા પખાળે માત ગોદાવરી

ચરણોએ  પ્રગટ્યા  તીર્થ અપાર

 

તમથી  ભલી રે  તમારી  મુદ્રા

લાંગ્યા સાગર મૂકી મુખ માંહ્ય

તમથી ભલી શોભા ધનુષ્ય બાણની

અભય કીધા અરણ્ય દઈ છાંય

 

તમથી ભલા રે સ્નેહ સીતાજીના

જંગલમાં મંગલ વર્ત્યા ચોદિશ

હણી રાવણ પલટ્યા ભાગ્ય દેશના

પણ જાનકી થકી જ થયા રે ઈસ

 

તમથી  ભલી    રામ   નવમી

અયોધ્યા નગરે પ્રગટ્યા રે દીપ

રમાડ્યા  દેવ   હનુમંતે   ઉરથી

રામકથા  અંતરે  પૂરે  રે   છીપ

 

ધન્ય રામજી, ભાગ્યે ફળ્યા રે રામનામ

ભાવે વંદી  ભજીએ જય જય સીયારામ

………………………………………….

ધન ધન તમારી ઠકુરાઈ.…..રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

 

જાગી  પુનઈ  પ્રગટી  વડાઈ

રઘુકુળ રીતિ વચન સચ્ચાઈ

રામજી, ધન ધન તમારી ઠકુરાઈ

 

અભયદા   સિયારામ   સુભાષી

રાજધર્મની   શોભા    છલકાઈ

પિતૃ-બંધુ ધર્મની દીપી ખરાઈ

રામજી, ધન ધન તમારી ઠકુરાઈ

 

ધીર  વીર    વત્સલ   સુહાસી

વચનકાજ   હાલ્યા   રઘુરાયી

કેવટ  પામ્યો  ભવ   ઉતરાઈ

રામજી, ધન ધન તમારી ઠકુરાઈ

 

ઋષિ  વનવાસી  સૌ  સુભાગી

વનપથે  વિચરે  પૂણ્ય કમાઈ

યશોધર શુભંકર ધર્મ ધુરંધર

દશાનન  સંગ   છેડી  લડાઈ

 

રામજી, ધન ધન તમારી ઠકુરાઈ

રામ  લખન  સુગ્રીવ  હનુમંતા

ભરત  શત્રૃઘ્ન  ભાઈ બલવંતા

અવધ ઝીલે વિજયઘોષ દુહાઈ

 

ઋષિ   વાલ્મિકી   ગાયે   ચતુરાઈ

રામજી, ધન ધન તમારી ઠકુરાઈ

રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

………………………………………..

રામની રૈયત થાશું….રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
રામની રૈયત થાશું
ભવ પરભવ સુખ જ પાશું

રાજધર્મની  શોભા   વધારી
એક વચન રઘુ યશ સંવારી
જન ઉરે રાજ જ સ્થાપ્યું
રામ શરણું સુખ સાચું

રામની    રૈયત   થાશું

ભાતૃપ્રેમ  વીર  ધીર ધનુર્ધારી
રાજનીતિ  તવ સકળ સુખકારી
ભક્ત ઋષિ સ્નેહ દાસુ
રામની  રૈયત   થાશું

લખણભૈયા સંગ વન વિચર્યા
ખર  દૂષણના  ત્રાસ  ભંડાર્યા
વ્હાલુ કર્યુ વનવાસુ
રામની રૈયત થાશું

માત શબરી  અહલ્યા કેવટ
પંચવટી તિરથ મહા પાવન
ભાવ ગદગદ ધરી ગાશું
રામની   રૈયત    થાશું

સીતા રામજી જગ કલ્યાણી
રોળ્યો   રાવણ  અભિમાની
ખ્યાત લક્ષ્ય બાણ ધનુષુ
રામની    રૈયત    થાશું

માનવતાના દીપ પ્રગટાવ્યા
યુગયુગને       અજવાળ્યા
હનુમંત સેવક સુખદાસુ
રામની   રૈયત   થાશું

ભગવદ શક્તિ જગકલ્યાણી નીધિ
અવધ  સરયુ  રાઘવ  રઘુ  રીતિ
રામ શરણું સુખ સાચું
રામની  રૈયત  થાશું

Read Full Post »

જગત નવયુગની હરણફાળ ભરી રહ્યું છે…માનવજાત કે પશુ-પંખીના પર્યાવરણની ચીંતા કરનારો વર્ગ છે..તો સામે સામૂહિક વિધ્વંશના મિસાઈલોનો ખડકલો થઈ રહ્યો છે. માણસાઈના સંસ્કારો ઝાંખા થતા જાય છે..ને વ્યથાની વાતો જાણે સમાચારથી વધુ નથી..એવો ચીતાર થતો જાય છે..સાહિત્યકારો તેમના કાળની, આ સંવેદનાઓ ઝીલે છે ને સમાજને ઢંઢોળે છે. આમ કરતાં કેટલાકને ભાગે ઝેર પણ  આવતું, એ વાતોથી આપણે અણજાણ્યા નથી. એક મજાના કવિ મનહર મોદીની વાત કરું તો, જે આપણા આદરણીય શ્રી જુગલકિશોરજી યાદ દેવડાવે છે..તે મુ.બચુભાઈની બુધસભામાં જઈ તેઓ છંદ પાકા કરતા…પણ પછી જે મસ્તીમાં આવી જઈ, પરંપરાને છોડી, સંવેદનાઓની ઝીલતી તાજગીસભર ,પંક્તિઓ રચતા તે સાચે જ, એક ચમત્કાર જેવી જ લાગે!…વિવેચકો પણ મૂંઝવણમાં પડે… તર્ક કે વિતર્કથી પર, કઈંને કઈં આગવા અંદાઝ-તર્કથી, બે પંક્તિઓમાં ગમી જાય  એવું, કોઈ કાવ્યતત્ત્વ  ઝબકાવી દે…ને વાહ! ઉદગાર નીકળી જાય. 

with Thanks..Shri Sureshbhai Jani

મનહર મોદી, Manhar Modi

કવિ શ્રી મનહર મોદી….

મીઠું મીઠું બોલ મનહરા!

ઈશ્વરનું ઘર ખોલ મનહરા!

…….

ઈશ્વર જેવો લાગે છે,

 ઊભો ત્યાં એક ડફોળ?

…………..

ખખડે  ખાલી  દ્વાર ,ખુદાજી

અંદર છો કે બહાર, ખુદાજી

……………….

ઓ રે, અક્કરમી,

આઘેથી કેમ અથડાયો?

…….

બંધ થઈ જાઉં આજ શબ્દ બની,

એટલો ઊઘડી ગયો છું હું….

………………………

કોણ જગત ને કેવી દુનિયા, સાચો એક જ હું,

પોતે હો પોતાની પાસે, બોલે ઝીણા મોર.

…………………………

ટુકડે ટુકડે આખો છું હું,

છેક સુંધી લંબાયો છું હું.

………………………..

આંખ મારી એટલી મોટી થજો,

હું બધે સૌના વતી જોયા કરું.

……………………

સમય નામના બંદરને

ડુગડુગી વગાડી,

નાચ નચવતા, ખેલ ખેલવતા

મનહરલાલ શાંતિલાલ મોદી ,

અહીં રહે છે?

————————————————————

અમે પણ તેમની સાથે તર્કે ચડ્યા……

IMG_9740

રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

બચત કરી ,

 ગજવામાં રે ઘાલી ,

ગુંજુ કપાયું.

…………….

ધર્મના નામે

શું શીખ્યા કળિયુગે

ભડાક ભમ!

………………………

સુંદર આ કળિયુગનો માણસ

કાગળના ફૂલ જેવો!

……………………….

ધર્મના ફિરકા જોઈ,

ભગવાન વીખરાઈ ગયા.

…………………….

માણસાઈના દીવા જોવા..

લોક મંગળ પર ગયા!

……………………….

બેઠો શોધવા,

સાધુ- ફકીર વાર્તામાં

લોક કહે, છોડ માથાકૂટ!

……………………

થયો કેમ પ્રેમ, તું અઢી અક્ષરનો ?

આ સંસારે અધૂરો જ જડે છે!

…………………..

સંકલન- રમેશ પટેલ(આકાશદીપ) 

Read Full Post »

દેશનો સાચો આધાર ખેડૂત….રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

મનની વાત….વડાપ્રધાનશ્રી મોદીના રેડિયો પ્રવચનને સાંભળવા સૌ આતુર હોય છે, ને ટી.વી. મીડીયા પણ સુંદર કવરેઝ દે છે. પ્રજાના પ્રશ્નોનોનો, શાસકનો સીધો સંવાદ ને વિપક્ષના વિચારોની તુલના કરવાનો, સૌને મોકો મળે છે. ફાગણના માવઠાએ ખેતીપ્રધાન દેશની વ્યથા વધારી દીધી છે. વિપક્ષોને પણ ધન્યવાદ ઘટે છે કે સમયસર  શાસકોનું પ્રશ્ન તરફ ધ્યાન દોરવા તેઓ કટીબધ્ધ થયા. હજારો મણ અનાજ પકવતા ખેડૂતો , વરસાદ ને ઠંડીમાં જે પ્રમાણિકતાથી  કામ કરે છે, તેને કોઈ સન્માન તો નથી આપતા , પણ આપત્તીમાં તેના માટે નહીં , આપણા સૌના ભલા માટે મદદ કરવા તત્પર રહેવું જોઈએ જ, એ દીવા જેવી સ્પષ્ટ વાત છે. પાક પાકે ત્યારે ભાવ ઓછા ને ,નુકશાન થાય તો દેવું…ખેતીની એક જ આજીવિકા પર જીવતો ખેડૂત હામહારી જાય..જીવથી જાય…એ કરૂણતા સમજવાનો વારો આવી ગયો છે. જેટલી જરૂર ઔદ્યોગિક વિકાસની છે, તેનાથી વિશેષ  ધ્યાન ખેતીક્ષેત્રે જરૂરી છે…ખેતીપર નિર્ભર અનેક કુટુમ્બો, કિસાન દ્વારા જ રોજી રળે છે…જેનું વિશ્લેષણ થાય તો ખબર પડે કે દેશનો સાચો આધાર આ ખેડૂત જ છે. દેશની ખેતીની આવક ને ઉદ્યોગોની આવકના તાળા મેળવી ,ચર્ચા ગજાવતા વિશેજ્ઞો ,મને સદાય અધકચરા લાગે છે. અમારા પોતાના ગામની વાત કહું તો, ખેડૂતો વર્ષની જરૂરીયાત પ્રમાણે ,બાજરી ,ચોખા કે ઘઉંને કોઠીઓમાં ભરતા…તેમાંથી ૪૫ મણ જેટલી વર્ષની, બાજરીના રોટલા તો ખેતીકામના રોજીએ આવતા લોકોને ,એક ટંક બપોરે રસાદાર શાક સાથે આપવામાં વપરાતા..ખેડૂત કુટુમ્બની તો  કેટલી સામાન્ય જરુરિયાત હોય છે, એ સૌ આપણે જાણીએ છીએ. જે જવાબદારી સરકારની ગણાય, એ ખેડૂત પરસેવો પાડીને ચૂકવે ને ખેતીની સબસીડીની વાતો કરતાં, નાણાકિય માંધાતા ભૂલિજાય કે દેશની આવક બરબાદ થઈ જાય છે કહી, સબસીડી ઘટાડાની રટ લગાવે..સાચે જ ખેડૂતને નિસ્સહાય કરવામાં, કોઈ જમાનો પાછો પડ્યો નથી. રાજકીય શાસકોએ હવે મતની રાજનીતિથી નહીં પણ સાચો મર્મ જાણી ઉપાય કરવા પડશે. અત્યાર સુંધી, મોટા મોટા પ્રોજેક્ટો માટે, રેલ્વે ને રોડ માટે ,સરકારી હુકમ સામે લાચાર બની, હજારો ખેડૂતોને નિસહાય રીતે જીવતા મૂઆ મૂકી દીધા છે..એક ખૂણે દૂબળો થઈ, તમારી જાહોજહાલી જોઈ,  વેદના અનુભવતા ખેડૂતની, એ નિસાશાની હાય, ધરતી ધ્રુજાવશે એમ જ લાગે.  અત્યારે ચોરસ ફુટે વેચાતી લાખો એકર જમીન, જે સીમાંત ખેડૂતોએ ગુમાવી છે ને દેશમાટે પરોક્ષ ઉપકાર કર્યો છે…એનું મૂલ્ય હવે જલદી સમજાય તો , આપણે હવે પછીના પાપની ભાગીદારીમાંથી બચીશું. આવી વિકટ પરિસ્થિતિમાં જીવતા લોકોને, એક ગ્રામ્ય જીવ તરીકે મેં જોયા છે..પ્રોજેક્ટમાં કામ કરેલ હોવાથી, જમીન સંપાદન પછી, કલેક્ટર કે સંસ્થાઓ પાસે આજીજી કરતા લોકોનો, દયામણો ચહેરો વર્ષોથી આજ વાત કહેતો જોયો છે. પુનર્વાસમાં થતા ઠાગાઠૈયા એટલે સરકારી રાહે કામ…આ સઘળી વ્યવસ્થાઓ સુધારીએ તો સ્વરાજ્યનું સુખ દરેક નાગરિક અનુભવશે…એમ ભેગા થઈ વિચારવું પડશે.

       હવે ચૈત્રમાસનો શુભારંભ થયો. ગુડી પડવો એટલે શાસ્ત્ર અનુસાર બ્રહ્માજીએ, આ દિવસથી સૃષ્ટિની રચના આરંભી. ભગવાન વિષ્ણુએ મત્સ્ય રૂપે જળથકી અવતરીત થયા. આજ દિવસે ભગવાન શ્રી રામે વાલી વધ કરી, ત્રાસદાયક શાસકનો ધ્વંસ કર્યાની પ્રાસંગિક પ્રસંગો છે. શાલિવાહન રાજાએ શકલોકોને હરાવી , લોકોને પરાક્રમી બનવા પ્રેર્યાને તેથી શક સંવતની શરૂઆત આપણા દેશમાં  થઈ…આવો નવી આશાને ઉમંગ સાથે નવ વર્ષના શુભારંભને વધાવીએ..દેશને આબાદીના પંથે દોરીએ.

   ૨૦મી માર્ચ એટલે પૃથ્વીના ઉત્તરાર્ધ પર દિવસને રાત્રીનો સરખો સમય.બે ત્રણ મિનિટનો જ ફરક.. મુંબાઈગરા માટે. હવે દિવસ લાંબો ને ગરમી વધુ થતી જશે.રૂતુજન્ય ગરમીના રોગો માટેનું ઔષધ પણ કુદરત ધરે એટલે કે ઘર આંગણાનો લિલોછમ લીમડો.

      ચિત્રા નક્ષત્ર ઉપરથી જેનું નામ ચૈત્ર  પડ્યું છે…એ   ચિત્રા નક્ષત્ર  સંધ્યાકાળે ઊગે છે અને પરોઢિયામાં અસ્ત થાય છે….    આ સંસારના ત્રિવિધ તાપોને ટાળવા….ચૈત્રી  નવરાત્રીમાં માતાજીની ઉપાસના, અલૂણું ખાવું ને અંતઃકરણને જગકલ્યાણનું નિમિત્ત બનાવવું….અંતર ડંખે એવું કામ ના કરવું…એવી શુભ ભાવના સાથે..ચૈતરને માણીએ…

લેખ-સંકનલ…રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)    

gudi-padawa(Thanks to webjagat for this picture)

…………………………………

ઓ ચૈત્ર સુધની…….રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
છંદ-સુવદના

પ્યારું પંખી ટહુક્યું, અનુપમ સુખદા, છે વર્ષ નવલું
વાસંતી વાયરાઓ, લહર  ખુશનુમા, ભંડાર  ભરતા
વર્તે માંગલ્ય હૈયે, શુભદિન જ ગુડી, ચૈત્રી જ પડવો
લાગીને માત પાયે, નવનવ રજની, પ્રાથુ અભયદા

ઝૂમે  છે મીઠડી  આ, ઋતુ  સુમનધરી, પ્રસન્ન મન આ
ઝૂલે વૃક્ષો  ફળોથી, ખગશિશુ  ચહકે, વ્હાલે  મખમલી
પ્રગટ્યા  રામજીને, અવધ જ  પુનિતા, દૈવી યુગકૃપા
સીંચ્યા સંસ્કાર જીવે, સુદતિથિ નવમી, ને ધન્ય ધરણી

ચિરાયુ  શું  વખાણું, શતશત મુખથી, એવા બલયસી
ભેટ્યા  શ્રીરામજીને, યુગયુગ  હરખે, ઓ   કષ્ટહરણી
ખીલે  લાલી  ધરીને, કનકસમ નભે, આ સૂર્ય તપતો
છે ભાગ્યે પુણ્યવંતો, સ્તવન જ ગરબે, ઓ ચૈત્ર સુધની
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

Read Full Post »

(Thanks webjagat for this picture)

આવો આપણા ગુજરાતને જાણીએ….રજૂઆત-સંકલન-રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

 

   માદરે વતનની સૌરભ જ કઈં ઓર…જે પ્રદેશમાં જન્મ્યા હોય ,તે આપણા સંસ્કાર ઘડે …પણ એ જ વતનની બહુમુખી ભાતીગળ સંસ્કૃતિ વિશે નિરાંતે ઊંડા વિચારવાનો સમય જ ના ખોળીએ!..એટલી આ વેગીલી જીવનની ગતિ છે. ઈતિહાસવિદોના અભ્યાસથી એ લાખેણી વાતો ગ્રથસ્થ થાય ને વાંચીએ ત્યારે લાગે કે….વાહ! મારા ગુજરાતના રંગો.

    ગુજરાતના આદિવાસી એ મૂળ સ્થાનકવાસી ગુજરાતી. પુરાણા સમયમાં, સંઘબળે કબિલાઓ ,આજીવિકા માટે વિચરે ને આધિપત્ય જમાવે.રાજાના શાસન બદલાય ને નવી વસાહતો ઊભી થાય. માનવીય આધારા પર આશરો ,એ આપણી સંસ્કૃતિની ધરોહર. આપણું ગુજરાત પણ સમયના આ પ્રવાહો ઝીલતું ઝીલતું…આજે સૌના સહયોગે ગરવું ગુજરાત થઈ ધબકી રહ્યું છે.

    આદિકાળથી ભારતમાં દ્રવિડ ને આર્ય સંસ્કૃતિ સાથે અનેક બીજી જાતીઓના સમુદાયો પણ આવી વસેલા. ગુજરાત પ્રદેશમાં આજ રીતે, યાદવો, ગ્રીકો, શકો, હુણો, ગુર્જરો, મેર ,જત સમુદાયો ઈ.સ. પૂર્વે ૧૪૦૦થી  ૬૦૦ દરમિયાન અહીં આવ્યા ને વસ્યા. શાસનોની વાત કરીએ..તો..સોલંકી શાસનમાં..ઉત્તરમાંથી ઔદીચ્ય, મોઢ, બ્રાહ્મણો, શ્રીમાળીઓ આવ્યા. રાજપૂતો સાથે  ભળી…ઝાલા, જાડેજા,કાઠી દરબારો ક્ષત્રિયની ઓળખ સાથે વસી ગયા…જે છેક સિંધ, મારવાડ ને  બલુચિસ્તાનના વાસી હતા.ઈરાનથી પારસીઓ આવ્યા. ભારતના પશ્ચિમ ભાગમાં …ઈસ્લામ પૂર્વે અરબસ્તાનમાં આરબ પ્રજા હતી. ઈસ્લામના ઉદય સાથે,૧૯૨૭ પછી અફઘાન,તૂર્ક ,બલુચીઓ અને આરબોએ ,ભારતની જાહોજહાલી જોઈ…નવા ઈલાકાઓ તરફ આક્રમણથી કબજેદારી જમાવી…ને  ગુજરાતમાં તેમનો વસવાટ શરૂ થયો. મરાઠી શાસકોએ પણ , આ ફળદ્રુપ ધરાને પોતાની કરવા નવસારી તથા વડોદરાની ભૂમિને વતન બનાવ્યું. ૧૯૪૭માં ભાગલા વખતે, સિંધથી સિંધીઓ આવ્યા….આ બધી વસ્તીઓ, જરૂરિયાત પ્રમાણે પથરાતી ગઈ ને સૌ ગુજરાતી બની ગઈ.

     ઈતિહાસની વાત કરીએ તો…અવંતીપાલક ને મગધના નંદ રાજાઓએ પણ ગુજરાતમાં શાસન કરેલ…પણ આધારીતે પૂરાવા હાથવગા નથી.ચંદ્રગુપ્ત મૌર્યથી આપણો ઈતિહાસ પ્રમાણીત રીતે નજરે પડે

    છે…  મૌર્યકાળમાં….મગધના ચંદ્રગુપ્તે ઈ.સ. પૂર્વે ૩૨૨-૨૯૮ સુંધી …રાજ્ય કર્યું ને તેના પૌત્ર રાજા અશોકના શીલાલેખ આજે પણ જૂનાગઢમાં મોજૂદ છે…૧૪ જેટલા ધર્મના લેખો સમ્રાટ અશોકે કોતરાવ્યા હતા ને ઈતિહાસની સાક્ષી બની ગવાહ દે  છે.ત્યાર પછી શૃંગ વંસે રાજ કર્યાના છૂટક દસ્તાવેજોથી ધારણા બાંધવામાં આવે છે.ત્યારબાદ ઈસ.ના પ્રારંભે શક જાતિના રાજાએ શાસન સ્થાપ્યું….જેમનું રાજ્ય…દક્ષિણ રાજસ્થાન, માળવા ,ગુજરાત ને ઉત્તર મહારાષ્ટ્ર સુંધી વિસ્તર્યું હતું, પણ પછી સમ્રાટ ચંદ્રગુપ્ત, વિક્રમાદિત્યે આ પ્રદેશો પર જીત મેળવી ..સમ્રાટ સ્કંદગુપ્ત મૌર્ય સુંધી આ શાસન ચાલ્યું. તે પછી ઈ.સ. ૪૭૦ માં મૈત્રક રાજ્યની ગુજરાતમાં સ્થાપના થઈ…શૈવ ધર્મી આ રાજાએ સૌરાષ્ટ્ર, મધ્ય ગુજરાત ને ઉત્તર ગુજરાતને આબાદ બનાવ્યું. આઠમી સદીમાં ૭૮૮માં આરબો સામે આ શાસકો હારી ગયા…ને તેનો લાભ દખ્ખણના રાષ્ટ્રકૂટૉએ ઈ.સ.૯૦૦ના અરસામાં પોતાનું આધિપત્ય , આ પ્રદેશોમાં જમાવીને કર્યું . એટલે કે ૭૮૮ થી ૯૪૨ સુંધી…કોઈ એક સત્તા ગુજરાતમાં ન હતી…વનરાજ ચાવડા ઉત્તર ગુજરાત , સૌરાષ્ટ્રમાં સૈંધવો, ચાલુક્યો અને ચાપોનાં શાસન આ સમયે અસ્તિત્ત્વમાં આવ્યાં. સોલંકી શાસકોએ બળવાન શાસન ઉભું કરી, ગુજરાતમાં સુવર્ણ શાસનનાં બીજ રોપ્યાં. ..જે ઈ.સ. ૧૦૯૪થી ૧૧૪૨ સુંધી મૂળરાજ સોલંકી તેના ઉત્તરાધિકારી યુવરાજ…ચામુંડારાજ..વલ્લભરાજ…દુર્લભરાજ, સિધ્ધરાજ જયસિંહ ને ભીમદેવ પહેલા સુંધી, વનરાજ ચાવડા પછી ખૂબ જ યશવધારતું શાસન કર્યું.

    દિલ્હીના સુલતાન અલ્લાઉદીને ઈ.સ. ૧૧૨૯૭થી ૧૩૦૪ માં ગુજરાત પર ફતેહ મેળવી રાજ્ય હાંસલ કર્યું…આમ સુલતાનો ગુજરાતના શાસક બન્યા.ઈ.સ. ૧૪૧૧માં અહમદખાન અહમદશા નામ ધારણ કરી સુલતાન બન્યો…ને તેણે પાટણથી આજના અમદાવાદને વસાવી નવું પાટનગર બનાવી , રાજ કર્યું…પછી સુલતાન મહમૂદ શાહે..૧૪૧૯થી ૧૫૧૧ સુંધી બે ગઢ જીતે ડંકો વગાડ્યો. પછી દિલ્હીના મોગલ બાદશાહ સામે આ શાસન પરાસ્ત થતાં ,  ૧૮૭ વર્ષ ગુજરાતમાં મોગલ રાજ રહ્યું.   અનેક નાનાં રાજ્યો સાથે વડોદરાના ગાયકવાડ જેવા, પેશવાઈ શાસનને અંગ્રેજોએ, ૧૮૫૮માં હરાવી ઈસ્ટ ઈન્ડિયા કંપની થકી ગુજરાત પર શાસન શરૂ કર્યું…. ૧લ્મી સદીમાં મહાત્મા ગાંધીજીએ આઝાદી સંગ્રામનું બ્યૂગલ વગાડ્યું ને પ્રજાએ અહિંસક આંદોલન ચલાવ્યું…ગુર્જરી ખમીર ઝળક્યું ને દેશને આઝાદી અપાવી ૧૯૪૭ માં મહારાષ્ટ્ર દ્વીભાષી રાજ્ય બન્યું..ગુજરાત તેનો ભાગ બન્યું. પૂ. ઈન્દુલાલ યાજ્ઞિકે  મહાગુજરાતની  લડત ઉપાડી, આપણે સૌ તેના સાક્ષી બન્યા.  અલગ ગુજરાતની સ્થાપના પહેલી મે ,૧૯૬0માં થઈ…..એ જ મારું , તમારું ને વતનવાસીઓનું વાયબ્રન્ટ ગુજરાતના ખમીરને, વિશ્વનો ખૂણેખૂનો આજે ઓળખે છે.

આધાર- ગુજરાત ટાઈમ્સ -લેખ..શ્રી રમેશ તન્ના.

…………………………………….

વતનને આંગણેરમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

   માયુડી  માટીના  કણકણ  મને  ઓળખે

વતનના  વગડે   વિહંગોના  વહાલ   સાંભળે

 

હૃદયના   બંધનથી  બંધાયો  નાતો   મીઠડો

માટીના  કણકણથી   રંગાયો   મારો  મનખો

 

શિશુવયે   આલિંગન  દીધાં  મને  વહાલથી

પામ્યો  સાચો  સથવારો  અંતરના   સ્નેહથી

 

દલડાએ  ઝીલ્યો   તારો  પ્રેમ  દિવ્ય  ટોપલે

એવા  દિન  પછી  ના  ભાળ્યા  અમે આયખે

 

કીધા   અગણિત  ઉપકાર  છલકાવી  કરૂણતા

માવતર  પછી વતનનાં , ઋણ  દીઠાં  મોટડાં

 

હશે  જગને  કિંમત   ભલે  હીરા   માણેકની

મારા  માંહ્યલાને માટીની મહેક સવા લાખની

 

છોડી   સથવારો  જ્યારે  સૌ   થયા   વેગળા

પાળ્યો પોષ્યો  ને અંતે સમાવ્યો મીઠી ગોદમાં

 

મારે  થાવું  રે  ઓળઘોળ  વતનની   આંગણે

આ  વાલુડી  માટીના  કણકણ  મને   ઓળખે

Read Full Post »

પ.પૂ.દાદાશ્રીની જ્ઞાન દર્શન વાણી….

(Thanks webjagat for this picture)

સત્સંગ…..

પોતે નિરંતર જ્ઞાતા-દૃષ્ટા પદમાં રહેતા હોય તે “જ્ઞાની”. તેમની અંદરનું પોતાનું ત્રિકાળી સ્વરૂપ ખુલ્લું થઈ ગયેલું હોય તેઓ ‘પરમ સતના’ સંગમાં હોય ને તેઓ ‘પરમ સતસ્વરૂપ’ કહેવાય. એ જે વિતરાગનું જ્ઞાન દે એ જ સત્સંગ.

તપ……

  મોક્ષમાર્ગના ચાર પાયા….જ્ઞાન-દર્શન- ચરિત્ર-તપ.

તપ..દેહને તપાવવો એટલે બાહ્ય તપ ને દેહ તેજવાળો બને ને પુણ્યનાં ફળ બંધાય.

અંતર તપ-મનને તપાવવાનું…આ યુગમાં સામેથી મળતું ‘પ્રાપ્તતપ’  એને ઈનામ ગણી ,આપણી પ્રકૃતિને પ્રતિકૂળ હોય ,ઉછાળા મારે ઘમાસાણ મચે, તેની સામે જે પુરુષાર્થ થકી..આત્માને અનાત્માના સાંધામાં જાગૃતિ એ અંતર તપ ને એ અદીઠ તપ…પોતે શાંત ભાવે જ્ઞાતા-દૃષ્ટા રહે….આત્મ ઐશ્વૈર્ય પ્રગટે. અહંકારના રસને ઓગાળી મૂકવા તમે રાખેલી જાગૃતિ એ અદીઠ તપ…સૂક્ષ્મ તપ. આ તપ થકી ‘જ્ઞાન દશા’ની ડિગ્રીઓ વધે ને શુધ્ધતા લાવે. તેજ તમારું ચરિત્ર લાવે..એ જ કેવળ જ્ઞાની બનાવે.

ભગવાન મહાવીરે કહેલું કે, દ્વાપર-ત્રેતા અને સતયુગમાં ત્યાગ કરવો એ તપ હતું, તપ કરવા તેને શોધવું પડતું. આજે કળિયુગમાં ઘેરબેઠા તપ આવતું રહેશે..એ પ્રાપ્તતપને બળતરા વગર એડજસ્ટ થઈ

નીકાલ કરજો…જાગૃતિ રાખજો.

કવિશ્રી મધુકાન્ત જોષીએ આ દાદાઈ વાત કેવી સરસ રીતે વણી છે….

રાત્રિના વાહનોની લાઈટોનો બોધપાઠ……

સામસામે આવો ત્યારે… અંદરનું તપ

ડીમ-ફૂલ…ડીમ-ફૂલ…ડીમ-ફૂલ થતું રહેવું..

સ્મિતસભર થઈ સરભર સરભર થઈ નીકળી જવું!

સંકલન- રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)..આધાર- અક્રમ વિજ્ઞાન માસિક.

આદિ શંકરાચાર્યે  નિર્વાણ ષટકમ સ્તોત્ર થકી..તત્ત્વજ્ઞાનના અતિ ગંભીર વિષયના જ્ઞાનને, ગેય અને સંગીતમય રીતે સૌના હૃદયમાં જડી દીધું છે. 

अहं निर्विकल्पो निराकाररूपो विभुत्वाच्य सर्वत्र सर्वेन्द्रियाणाम्

न यासंगतम नैव मुक्तिर न मेय, चिदानंद रुपह शिवोहम शिवोहम!

…………………..

હું નિર્વિકલ્પ છું, નિરાકાર છું, વિભુ છું, સર્વત્ર સર્વ ઈન્દિયોમાં વ્યાપ્ત છું, મારામાં સદા સમત્વભાવ છે, મને મુક્તિ નથી કે બંધ નથી. હું ચિદાનંદરૂપ શિવ છું, હું શિવ છું….ડૉ ગૌતમ પટેલ(સંસ્કૃત વિદ્વાન)

….કેવો છે આ આત્મા…

મારે પુણ્ય નથી, પાપ નથી, સુખ નથી દુખ નથી, મંત્ર નથી, તીર્થ નથી, વેદ નથી,યગ્ય નથી, હું ભોજન નથી, ભોજ્ય નથી, અને ભોક્તા પણ નથી..હું હું ચિદાનંદરૂપ શિવ છું, હું શિવ છું.

न पुण्यं न पापं न सौख्यं न दुखम न मंत्रो न तीर्थम न देवा न यज्ञाः

अहं भोजनं नैव भोज्यं न भोक्ता , चिदानंद रुपह शिवोहम शिवोहम!

Read Full Post »

આહાર અને લોકકવિઓની કોઠાસૂઝ…સંકલન-રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

      આજકાલ આબોહવાના ઋતુઓના સ્વભાવથી વિપરિત ખેલ જોવા મળે છે. ભારતીય ઉપખંડમાં માર્ચ માસ એટલે ખુશનુમા આબોહવા..જેને બદલે આજે, હિમાલય ને ગુજરાત સહિત ઘણા ભાગોમાં થતા, કમોસમી માવઠાએ તૈયાર થયેલા પાકોને બરબાદ કરવાનું શરું કરી દીધું છે. અનાજ ને શાકભાજીની અછત એટલે મોંઘવારીના પડઘમ ને ખેડૂતોની બેહાલી. કેદારનાથના તિર્થધામે પણ થોડા જ કલાકોમાં હિમ ચાદર છવાઈ ગઈ, એ ટી.વી. પર જોવા મળ્યું. કાશ્મિરના રસ્તાઓ ભૂ સ્ખલનથી અવરોધાઈ ગયા. લોક જીવન સાથે વણાયેલી આ ઘટનાઓ કુદરતના ખોળે ફરજીયાત ઝૂલવાની ગાથાઓ છે. આપણું લોકસાહિત્ય, આહારની મહત્તાને વણી શિક્ષણ મળે એ રીતે જીભે રમાડાતું, એ ખૂબ જ ગૌરવશાળી દેન હતી..આ ખજાનાને શ્રી જોરાવરસિંહ જાદવે, ખૂબ જ જહેમતથી અભ્યાસપૂર્ણ સંકલન કરી ઉમદા સેવા કરી છે…આવો ધનધાન્યથી લહેરાતી આ ઋતુઓની પ્રસાદીને હૈયે ગુંથીએ..

કંઠસ્થ લોકસાહિત્ય એટલે જીવનનો નીચોડ…દૂધ ,અનાજ અને કઠોળ એટલે આપણી રોજીંદા જરૂરીયાત. આજે તૈયાર મળતા અનાજના લોટ જોઈ મોટી થતી પેઢીને..ઘઉં, બાજરી ને જુવાર ના દાણા બતાવી

ભવિષ્યમાં ઓળખાવવા પડશે..કારણ ઘરમાં એ દાણા ન જોવા મળવાની વાત,તો પરદેશમાં સો ટકા સાચી  છે.

લોકકવિઓએ અનાજના મુખેથી  રચનાઓને વહેતી કરી, સૂક્ષ્મ સૂઝ સાથે કેવું સરસ શિક્ષણ દીધું છે..એ માણીએ.

ઘઉં….એટલે અનાજનો રાજા.રાબ, રાબડી, શીરો કે લાડવા, ભાખરી કે રોટલી, સુખડી, પરોંઠાં, કે મેંદાની સુંવાળી, ઘારી ઢેબરાં…આપણી મુખ્ય મીઝબાની…ઘઉંની જાત- ભાલિયા, બંસી, કાઠા, પૂનમિયા, પંજાબી, દાઉદખાની, વાજિયા, અમેરિકન ઘઉં, રાતા ઘઉં, ટૂકડી વગેરે વગેરે.

ઘઉં ..સ્નિગ્ધ, મધુર ,બળવર્ધક, ધાતુવર્ધક, સારક વાયુ કરનાર ને કફનાશક મનાય છે….આ ભાવતા ભોજનને ભગવાનની પ્રસાદી ઘણી કવિ હૃદય બોલી ઉઠે છે….

રામનામ  લાડવા, ગોપાળ  નામ ઘી

કૃષ્ણ નામ ખીરખાંડ, ઘોળી ઘોળી પી

………………..

ઘઉં કહે મારો  મોટો  દાણો, મારા માથે લીટો

જો ખાવામાં સ્વાદ કરો  તો, ઘી ગોળમાં ઘૂંટો  

ઘઉં કહે હું લાંબો દાણો, વચમાં પડી લીટી

મારી મજા લેવી હોય તો, લાવો ગોળને ઘી

ટૂંકમાં…

ઘઉંની પોળી નીપજે, ઘઉંના ઘેબર થાય,

જેવા  ઘઉં  કેળવે, તેવા  ભોજન   થાય 

…………………………………………………

બાજરીબેન કહો કે બાજરો….શું વદે?

બલિહારી તુ જ બાજરા, જેનાં લાંબાં પાન

ઘોડાને  પાંખું આવિયું, બુઢા થયા જુવાન.

….આ એવું અનાજ માનવ જાત ને પશુ બેય ખાય. શક્તિ વર્ધક..ગરીબ વર્ગ સીધી સાદી રીતે રોટલા બનાવી આખા કૂટુમ્બને પોષી શકે…એવી આ ભેટ છે.

…………………………………

કઠોળમાં મગ- એક ઔષધ

મંગલ પ્રસંગે લાપસી…ને મગનું શાક કે મંદવાડમાં સુપાચ્ય ખીચડી …જે પચવામાં હલકા ને નિર્દોષને બલવર્ધક, શીતળ સ્વાદું, સહેજ વાતકારક  ને નેત્રોમાટે હિતકાર.

મગ કહે હું લીલો દાણો, મારા માથે ચાંદુ

મારો ખપ ત્યારે પડે, માણસ હોય  માંદું

મગની કહેવત…મગને નામે મરી વેચાય

મોંમાં મગ ઓર્યા છે..વાણિયા ભાઈ મગનું નામ મરી ના પાડે.

………………………………..

ચોખા…પ્રાંતવાર જુદી જુદી જાતો..બાસમતી, સુરતી, કોલમ, લાલ ચોખા, સાઠી ચાવલ, કાળી કમોદ..

ચોખાને આયુર્વેદ ઠંડા    ને ગરમીને મટાડનાર ગણે છે.બળ આપનાર, હલકા, રુચિકર, સ્વર સુધારનાર, કફ ઓછો કરનાર તરીકે ચોખા આપણો રોજીંદો આહાર છે.

ચોખા   કહે ,  હું  ધોળો, મારા  માથે  અણી

મારી મજા લેવી હોય,તો દાળ નાખજો ઘણી

………………………..

તુવેર…ઘરઘરનાં રાણી..દાળઢોકળી,પૂરણપોરી,  કે શાક…દાળ-ભાત બસ ખાધે જ રાખો.

શરીરની ક્રાન્તિ વધારતી ને પિત્ત, રક્ત દોષ , વાયુ કે હરસ સૌનો એ ઈલાજ કરે.ત્રિદોષનું શમન કરે..શિવરાતે ભાંગ ચડી જાય તો તે ઉતારવા..તુવેરદાળ વાટીને તેનું પાણી પીવડાવાય છે.

તુવેર કહે-

તુવેર  કહે , હું  તાજો  દાણો, રસોઈની  હું  રાણી

મારો સ્વાદ લેવો હોય તો, પ્રમાણમાં નાખો પાણી

તો ચણા ભાઈ કહે…

ચણો કહે, હું ખરબચડો, ને પીળો રંગ જણાય

રોજ પલાળી  દાળ ખાય, તે ઘોડા જેવા થાય 

શીતલ,, વાયુ કરનાર, પિત્તહાર, કફહર ને હલકા દસ્ત રોકનાર….ચણાનો લોટ..બુંદી, મગસ,મોહનથાળ, ખાંડવી…ભજિયાં ને પાતરાં,કે ગુજરાતીના ગાંઠિયા..સેવ…બસ મજા કરો.

………..

તો શાકભાજી ખાવાની સલાહ લોકકવિઓ કેમ ન કરે?

શ્રાવણની તો કાકડી, ભાદરવાની છાશ

તાવ સંદેશા મોકલે, આજ આવું કે કાલ

…..

ઓકી દાતણ જે કરે, નરણા હરડે ખાય

દૂધે વાળું જે કરે, તે વૈદ્ય ઘેર ન  જાય

રજૂઆત-રમેશ પટેલ(આકાશદીપ). ..આધાર…શ્રી જોરાવરસિંહ જાધવનો લેખ.

Read Full Post »

વસંતનો વગડો એટલે ફૂલગુલાબી મનોદશા. કોયલના ટહુકે ભાતભાતના પડઘા પડઘાય…વિચારોને એક જુદી જ અભિવ્યક્તી થકી વાયરે ચગ્યું આ મન….

(Thanks to webjagat for this picture)

 

અમે વાવીતી પાનખર ને ઊગી વસંત….રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

 

 

અમે વાવીતી પાનખર ને ઊગી વસંત

ભલા આખા ગામની નઝરું મને લાગી

હું લજવાતી વાયરે વેરાણી…..

કહો કેમ કરી વેદના સંતાડું?

 

સમાતાં ના આ લીલુડાં સપનાં આંખમાં  

કોઈ  મનઘટાએ મચાવતું  કલશોર

રે પાણી પાણી થઈ  હું હરખાણી

કહો કેમ કરી રહેવું મારે ચૂપ?

 

કહેતું રે કોઈજુઓ અહીં ગુલાબ ને મોગરો

હું ભોળી થઈ ભાળું  એને જીંદગીનું પાનું

મને લાગતું છે આ મજાની  કહાણી

કહો કેમ કરી બધાને હું વંચાવું?

 

સિસકારા દેતા વદતા મદમાતા વાયરા…

છે કોઈ ઊભું રે વાટડીયું જોતું

ભરમાવી હું દોડું જાણે  છેતરાણી..

કહો કેમ કરી ગુનેગાર થઈ થોભું?

 

 નઝરું ને ઠારું; ત્યાં કેસૂડાનાં કામણ

જગ આખાને હોળીના રંગમાં ઝબોળું

ફરફર ફરકંતી આંખડી હરખાણી….

કહો કેમ કરી કહું.. કોને હું  રંગું?

 

વગડાની વાટે જ  રૂડા કાંટા વસંતના

ફૂલગુલાબી વેદનાઓ કેમ કરી વિસારું?

સમજાશે સમદુખીયાને  આ વાતું  સારી

એમ કહી મન હું વારું…(૨)

રમેશ પટેલ(આકાશદીપ) 

 

 

 

Read Full Post »

 સુવિચાર…સંકલન-રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

    સંસારમાં જેટલી સંપન્નતા સમરસ બને એટલી જ શાન્તિ પથરાય.

માણસને અંદરથી બદલાવું પડે. આજે વધુ વજન ઉચકનારને રમતમાં ભલે ઈનામથી નવાજો, પણ ગરીબને તેની મજૂરીનું વળતર પૂરું મળે  એ વિચારો, એ  સાચી સમજ .  સમાજમાં ભૂખ્યા માણસોને પેટ માટે પાપ કરતા અટકાવે અને તમે તેના  નિમિત્ત બનો તો સાચો ધર્મ જીવી જાણ્યો એમ કહેવાય. આમ ધર્મ એ કાંઈ અરણ્યમાં જઈને શોધવાનો ધર્મ નથી, પણ સમસ્ત જીવનમાં અને સામાજિક વ્યવહારમાં તેનું આચરણ નિભાવાય તો જ  ખીલી ઊઠે.

ભક્તિમાં અને વિચારોમાં પવિત્રતા ,નમ્રતા કે નિખાલસતા હોય તે સાહિત્ય દ્વારા પ્રસાર પામે એ જરૂરી છે ,તે સાથે સમર્પણ પ્રેમ થકી સમસ્ત જીવમાત્ર માટે ,ભગવાને આપેલી શક્તિ અને બુધ્ધી વાપરીએતો સતયુગમાં જેની પ્રતિષ્ઠા હતી ,તે સર્વને સુખી કરવાનું નિમિત્ત બને. શરીર સુખ કે સંપત્તી એજ સર્વસ્વ એ ભ્રમણા  તૂટતી જાય એ આજના કળીકાળમાં જરૂરી છે.

…………………………………

 

સિંહ રાજા જ બોલ્યા…રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

છંદ– ભુજંગી

ભરીને સભા સિંહ રાજા જ બોલ્યા

તમે  શું  સમાચાર જાસૂસ લાવ્યા

અહીંથી ગયા માનવો સાથ છોડી

જણાવો   બંધુના  હાલ    કેવા?

 

સુણો રાજ, વાતો નિહાળી જ આંખે

ધરી  વેશ  સજ્જનત  ઘૂમતા   એ

ઠગે  સિફતે  ચાલ ચાલી  ભલાની

મહાલે  બની  લોક  નેતા   રૂઆબે

 

થયા માનવો  દાનવો વેર  ભૂખ્યા

સમૃધ્ધિ વધી સ્નેહના વેણ સૂક્યા

ન લાગે  જ  કોઈ શર્મ ધર્મ ઓથે

હણે  એ  કરીને  ધડાકા  જ ચૌટે

 

કળી  કાળ  ચાલે થઈને  સવાયો

મળે નીર જો દોકડા  દો તમે તો

ગઈ  આજ  સંવેદના  તો સંતાઈ

કહે  આવ પૈસા થકી  તો સગાઈ

 

ચઢી વ્યોમે ઊંચે મથે માપવા એ

રહે કોણ પાડોશમાં  ના તથા  લે

ગઈ  ગૃહમાંથી  જ  છૂટી  મર્યાદા

‘દિ ધોળે જ લૂંટાય લોકો ઘરોમાં

 

જગે કોણ મોટું? જંગલી સદીમાં

ગયા આપણે ઈલકાબો જ  હારી

કહું દુઃખ  સાથે થયા એ વિજેતા

ગયા રાજવી ઈલકાબો વનોના

 

હવે આશ કોઈ  જ પાકે  જ ગાંધી

અહિંસા થકી એ જગાવે જ આંધી

સુણી  વાત  દે  સિંહ   રે તાવ મૂછે

વ્યથા વેર પાઠો  જ શીખ્યા વધારે

ન લાભ્યા જુઓ સાથ છોડી અમારો

રે  પાછા  વને  માનવો  રે પધારો(૨)

રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

Read Full Post »

આવો હોળીની ખુશાલી બમણી કરીએ…

વન ડે ક્રિકેટવિશ્વકપની સતત ચોથી મેચમાં , ભારતીય ટીમ વેસ્ટઈન્ડીંઝને હરાવી, ક્વાટર ફાયનલમાં પ્રવેશી…હોળીના રંગના ઉમંગના ઢોલ ઢમઢમ વાગવા લાગ્યા.

……………………..

આદરણીયશ્રી સુરેશભાઈ…નંદ ઘેર આનંદ ભયો..ખૂબ ખૂબ શુભેચ્છાઓ…તન ને મનથી ફાગણિયા વાયરે લહેરાતા રહો…મઘમઘતા રહો.

દાદાના  વ્હાલ  મુક્ત હાસ્યે  વેરાણા

શિશુના વૈભવ અમે, મોટપણે માણ્યા

લાડિલા સુરેશભાઈ લાડ લડાવે….

જન્મદિનની ખુશહાલિ હૈયે જડાવે.

રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)  

…………………..

મીઠડી આ વાયરાની વાત…..રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

મઘમઘતા વાયરા
વસંતના   ડાયરા
કૂંપળ સંગ માંડતારે વાત
ફૂલડાંથી સજશું  રે  ભાત…મીઠડી આ વાયરાની વાત

ટહુકતી     ઋતુ
હરિયાળી ભાતુ
કલરવના મીઠડા રે ગાન
રોમરોમ પ્રેમના  રે પાન…મીઠડી આ વાયરાની વાત

ખૂલ્લા  તે   વનમાં
ખૂલતું કોઈ મનમાં
સૌરભના છલકે રે જામ
હૈયામાં   હરખના ધામ..મીઠડી આ વાયરાની વાત

ધરતી ગગનની
ઉરના  ઉમંગની
રસકસતી તસતસતી જાત
મીઠડી આ વાયરાની વાત(૨)

રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

સૂરસાધના

sbj_bdસાભાર – હીરલ શાહ

sbj_bd_1

સાભાર – શ્રી. ધીરજલાલ વૈદ્ય

View original post

Read Full Post »

Older Posts »